INOV-8 Roclite 305 Review

True, strong designed, multi-terrain trailrunning shoe

The INOV-8 Roclite 305 – a genuine multi-terrain trailrunning shoe

DSC_0191After a 1000 kilometres of trailrunning on the INOV-8 Roclite 305 I feel ready to share my experiences. You may notice in the pictures that I have two pairs, I made 800 kilometres on the red and 200 kilometres on the blue.

The trails I enjoyed where very much what I would call multi-terrain: ranging from easy going dry forest, wet grassland, muddy fields, scree slopes to challenging large boulder fields. So besides distance I can also say something about the best terrain for these shoes.

In the INOV-8 Roclite family you will also find a a little lighter version: the Roclite 290 (4mm drop),  a version with Gore-Tex: the Roclite 305 GTX and a boot-design (both with or without Gore-Tex: the Roclite 325 (GTX)  I have no experience with these other versions.

First the numbers and data – from the brochure.

  • The Upper:
    • Strengthened rubber toe-cap shields the toes from obstructive debris.
    • Integrated tongue gusset keeps all debris at bay.
    • Standard fit ensuring the shoe allows for toe splay while lifting (and a good option for those with a normal to wide forefoot).
    • ADAPTERWEB lacing system adapts to the movement and swelling of the foot in motion.
    • X-LOCK system supports and holds the heel in place.
  • Midsole:
    • PowerFlow cushioned mid-sole together with a molded, 6mm footbed creates light underfoot comfort.
  • Outsole:
    • Tri-C rubber compound and multi-directional claw-shaped cleats, each with a wide contact area, providing an good grip over unpredictable terrain and the quick release of debris.
    • Stone protection utilising the Second-generation META-SHANK.
  • Numbers:
    • DSC_0238Weight: 305gm. I measured 336gm for UK size 9.5.
    • Stack: Heel 22.5mm / Forefoot 14.5mm.
    • Drop: 8mm (INOV-8 two Arrow indication).
    • Lug depth: 6mm (how deep are the ‘rubber points’ of the outsole).
    • Footbed: 6mm

My experiences

I will divide my experiences in positive or negative and make where applicable a comparison with other shoes, especially the new INOV-8 Trailroc 285 which I was able to experience also for many kilometres already this season. Obviously this is very much runner dependent. I will describe why I think a feature is + or –  but in the end, as always …

‘The proof of the pudding is in the eating’ –

Choose your own treat after running on these shoes yourself!

(Maybe Ice-cream)!

Positive features

Sturdy – Stand like a rock. The Roclite 305 is for INOV-8 a relative sturdy shoe which I liked when running trails in the Spanish Pyrenees this summer, for example during a two day trailrun following the Carres de Foc. But also during the ‘horizontal rain and hard wind‘ day three of the Ring Of Fire multi-day trail on the Isle of Anglesey I appreciated the grip and sturdiness on the small paths along the cliffs.

You basically ‘stand like a rock’ and feel more supported from all sides.

This I would like to compare with the new Trailroc 285 (see my review elsewhere) which is much more flexible in the forefoot, becoming more stiff from the middle to the back of the shoe due to the stone protection ‘plate’.

True multi-terrain. The rocky, sharp stoned trails in the Spanish Pyrenees felt all right, just as much as running through the Chilterns near my hometown Northwood.

I agree with the advise from INOV-8 that this is a true multi-terrain shoe.

Good rock protection for feet and toes whilst also enough lug depth and size of cleats for grip in mud or scree. I would say that the Roclite 305 is more multi-terrain than the Trailroc 285.

Lacing system and integrated tongue. I am a bit of a fan of shoes with integrated tongues (which Salamon is known for) so I was happy that INOV-8 applied this for the Roclite 305. It gives me the comfortable feeling that the shoe is ‘wrapped’ around my feet, leaving no room to glide or cause friction when zigzagging through the forest or running down a scree slope. Also the lacing system I liked. It may not be designed for this purpose but the ADAPTER Web gave me the option to tie the laces quiet tight around my feet

whilst keeping it a bit more loose above the last ‘ADAPTER web’.

DSC_0239Wear and tear. After a 1000 kilometres the shoes are still in good condition with only superficial wear of the upper front mesh.

Negative features

Not really. To be honest I do not have real negative issues with these shoes. They perform as promoted by INOV-8 and what I expected when using them. If anything, they are a bit more sturdy than you may expect when you have been running on INOV-8 shoes before. But that is more a difference than a negative.

Summary

The INOV-8 Roclite 305 is true, strong designed, multi-terrain trailrunning shoe with a very comfortable ‘wrap around your foot’ feeling. A bit sturdy but you really stand ‘like a rock’. For me I will use these when going into more demanding rocky or unknown terrain, leaving for example the INOV-8 Trailroc 285 or the even flexible INOV-8 X-Talon 212 for the faster trails.

DSC_0835

What are your experiences, please let me know!

 

Ring of Fire 2017

The three day round Isle of Anglesey Ring of Fire trailrun was a great experience and ticked many boxes!

√ 135 miles / 216 kilometres / 4000 m+ beautiful and continuously changing scenery (90% through AONB):

  • Day one: rugged coastline with steep gullies.
  • Day two: more gentle farmland, villages, sandy beaches and forest
  • Day three: stunning rough rocky coastline with gorse and heather ending in a climb of Holyhead towards the finish.

√ My longest overall distance in three consecutive days and my first 100+ km day distance.

√ Sunshine, nice and warm on day one and two – horizontal rain and wind on day three.

√ Very relaxed and friendly organisation plus a super personal support team!

To be honest I was a bit frightened when I realised in full that I had entered a three day trailrun covering 216km with a 104km on day two. Maybe I need to read the fine-print earlier before entering,, just like reading the operator manual before trying to use something. However,  I was directly inspired by the name ‘Ring of Fire’ – that caused positive goosebumps! – the place; the Isle of Anglesey, the most northwestern point of Wales, and the whole idea of circumnavigating the island in three days (that is where islands are for, just like there are mountains in order to climb them).

Anyway, so there I went, supported by my whole family, camping at a lovely small, still Wifi free campsite Pen-y-Bont, which I could use for a toilet break at day three because the trail passes the campsite near Four Mile Bridge.


The start was on Friday 1st September at 13.00 from Holyhead Breakwater Country Park, all very relaxed, with 119 people of which 87 had signed up for the full circle and the others for only the ‘Firelighter‘ (great name), i.e. the one day trail option. I wanted to keep a slower than normal trailrunning pace in order to save my self for day two and three. A multistage trailrun is very much about balancing your energy and recuperate ASAP. I only partly achieved this I think, still feeling full of energy, enjoying the great coastal scenery and joining two other runners who had a nice pace we trailed and chatted along. The finish was at Amlwch (a more Welsh is probably not possible), 58km and 6.16 hours later. I felt rather tired, more than I wanted, and quickly changed focus to recuperation.

IMG_20170827_140806_984Back at the campsite a warm shower, huge plate of pasta, a litre RECUPRO (optimal mix of proteins and carbons) from TriSportPharma every hour and six hours of sleep should be enough – but the test would be tomorrow!


20170901_111801Alarm at 0440, children still asleep in the caravan, I quickly get dressed and jump in the car. While my spouse Lonneke races over the Island I eat a bowl of oatmeal for breakfast. A ‘pacer’ guides us at 0600 through sleepy Amlwch back to the Isle of Angelsey Coastal Path. The path is well sign posted and combined with a GPS-track on my watch I hardly needed the printed maps during the three days,

DSC_0250
Honesty book

other than to see where the next Check Point is or Honesty Book (in order to proof you have reached an outpost you need to tear a page out of book – all ‘love stories’). These points became my motivational focus points. I counted the kilometres to the next ‘food point’ where I could enjoy with heart delight from many different bars, sometimes soup or coffee and on day three a breakfast bun made at the coffee shop of the parents of one of the organisers at Rhosneigr, Sandy’s Bistro (great place!). It is funny how you can motivate yourself with a wine-gum every kilometre, or chocolate bar when only 30 kilometres to go.

Day two showed another side of the Island: more gentle, more rural and near the end some larger dune and forest areas. Again sunny and warm, I enjoyed the views at a definitely slower pace than day one, trying to keep an average of 7.5 km/hour.

Other motivators this day are certainly my family who show up at unexpected places. With the GPS tracker they can easily follow my progress, find a good spot for a cheer, a cappuccino (mjam!) or big piece of brownie (double mjam!!).

Just before real darkness kicks in I luckily reach the finish at Aberffraw, 104km and 14.40 hours later. We quickly go back to the caravan to go through the same recuperation schedule which worked fine the first night. The good thing about the long distance and slow pace is that you can eat solid food much easier so I am able to keep eating and drinking (using electrolyte tablets to ensure enough mineral intake) to keep a relative steady energy load in my body.


IMG_0438Day three, again alarm at 0440, but what is that? Rain and wind, a completely different world today with horizontal rain from the west. So no cover from the land side with the trail following the western part of the island. Following the coast I sometime go head-on into the wind and rain. Luckily it is not too cold, 13-15 degrees Celsius so I dress in a long-sleeve merino undershirt, buff, short tights, tubes and my rain running gear which I got from INOV-8 to test (I will write a review later). I hoped that the weather maybe would not let me to test it :), but the weather gods decided differently, so it became a worthwhile test for 54km and 8 hours.

The atrocious weather made the rough coastline even more dramatic and after a (even) slower start than yesterday I got into a rhythm and actually enjoyed the rain, wind and views. Big swells let wave surfers do their tricks in some stunning bays.

I found out these days that I preform best at these long distances by continuous running (or maybe a better word for it: shuffling) at a slow speed of 7 – 8 km / hours.

Other runners have different methods I observe, for example changing regularly between walking and running.  Almost all of us decide for a swift (ahum) walk when going uphill. In the end you keep the same runners in view almost the whole day.

Towards the finish, after the climb upto Holyhead it even dried up a bit. Under the tones of Ring of Fire by Johnny Cash (the link will bring you to the original soundtrack – for every finisher they started the song again, it is engraved in my memory now, with very good memories). I crossed with my biggest smile ever the finish, full circle back to where I started three days ago. Writing this I am still smiling, feeling lucky, proud and privileged that I was able to join and finish … with great help of all the supporters, the organisation led by ‘Bing’ and ‘Q’and most of all my ‘private’ support team … THANKS!!!


Some statistics:

  • On day one 87 persons started with the Ring of Fire, on day three 51 finished.
  • I ended 11th overall and 9th men.
  • First runner finished in 23.15 hours, the last just within 40 hours (total cut-off time was 40.5 hours), first female became 5th in 26.37 hours.
  • My timings:
    • Day one: 58km, 6.16 hours, average 6.31 min/km.
    • Day two: 104km, 14.40 hours, average 8.27, overall average 7.43 min/km.
    • Day three: 54km, 8.09 hours, average 9.06, overall average 8.04 min/km.
    • My average speed was slowly rising every day, and showed that especially day one I went a ‘little’ too fast to be able to keep a steady average over three days.

On day one and two I wore my Compressport Trailrunning clothes (see my review elsewhere on this weblog). On day three, as already written I wore a long-sleeve INOV-8 merino undershirt, Compressport Buff, short tights, tubes and my INOV-8 AT/C Stormshell and Race pants (to test!).

I ran day one and two on my INOV-8 Trailroc 285 which did well of the winding, sometimes rocky but also dune sand trails. Most part of the trail was relatively hard ground so I enjoyed the cushioning and flexibility.

On day three I ran on my INOV-8 Roclite 305, more to have a different shoe and therefore slightly different use of leg and feet muscles than anything else. In the end I appreciated the more sturdiness of the Roclite 305 when battling into the wind and rain.

 

 

INOV-8 Trailroc 285 Review

Flexible and versatile within limits

Lucky me!!

I was challenged by INOV-8 Benelux to test the new INOV-8 Trailroc 285

during the PirineosFIT2017 Jaca Trailweek.

Six days, six mountain marathons through the rocky Spanish Pyrenees are certainly a good testing ground for trailrun shoes called Trailroc not for nothing!

IMG-20170703-WA0007
Plenty rocky uphills …
19620925_1549645378443508_5039699591564347773_o
… and scree down hills

The new Trailroc do not resemble in the slightest the older Trailroc models, so it is more useful to assess these shoes as a new branch on the INOV-8 trailrun tree.

 

 

First the numbers and data – from the brochure.

  • The Upper:
    • Glued TPU overlays for extra protection on high wear zones.
    • Padded tongue and collar for added comfort.
    • Very breathable mesh lining, good in warm weather.
    • Medium fit ensuring the shoe allows for toe splay while lifting (and a good option for those with a normal to wide forefoot).
  • Midsole:
    • PowerFlow+ EVA cushioned mid-sole together with a molded, 6mm footbed creates light underfoot comfort.
  • Outsole:
    • Combination of three rubber compounds for maximum durability and grip on all hard rocky terrain.
    • Stone protection utilising the new 5th Gen Metashank.
  • Numbers:
    • Weight: 285gm (strangely enough my size UK 9.5 right shoe weighs 319gm and the left shoe 303gm – unsure where the difference comes from).
    • Stack: Heel 21.5mm / Forefoot 13.5mm.
    • Drop: 8mm (INOV-8 two Arrow indication)
    • Lug depth: 4mm (how deep are the ‘rubber points’ of the outsole).
    • Footbed: 6mm

My experiences

I divide my experiences in positive or negative. Obviously this is very much runner dependent. I will describe why I think a feature is + or –  but in the end

‘The proof of the pudding is in the eating’ –

Choose your own treat after running on these shoes yourself!

(Maybe Ice-cream)!

Positive features

DSC_0012
Stone protection plate

Flexible forefoot. The Trailroc 285 is a surprisingly flexible in the forefoot, becoming more stiff from the middle to the back of the shoe due to the stone protection ‘plate’. I like that very much and would place the Trailroc in between the very flexible INOV-8 X-Talon 212 and the stiffer Roclite 305.

DSC_0011
Three compound rubber sole with 4mm lug depth

Grip on dry stones, grass, forest ground. The trails around Jaca gave me every Comfortable fit, cushioning and ventilation. The comfort in the warm Spanish climate of 30+ degrees Celsius was the feature I was most pleased with. Enough room for your toes whilst I did not slip during steep up- or downhill and without the need to tie your shoes very tightly.

The 8mm heeldrop combined with the relative heavy cushioning gave me the comfort I needed for the daily 40+ kilometres: it is a long / ultra trail shoe.

DSC_0004
Toe protection

Toe protection. The rubber toe protection saved my toes on more than one occasion during the mountain marathons, a nice feature which does fortunately not degrades the flexible forefoot.

Negative features

Protection and grip on larger sharp rocks and scree. I found the protection on the limits for steep downhills on scree with sharp stones of with large sharp rocks. These sort of underground I found difficult to navigate on (realising I was still more a sturdy mountain cow than an elegant mountain goat) but was relatively common during the six days in the Pyrenees. For these sort of trails I would prefer a little stronger designed shoe, and was in my opinion passed the limits for the Trailroc 285. Maybe the Roclite 305 would have done better – there were some other runners using these shoes.

Wear and tear.

DSC_0005My shoes showed, not surprisingly, a relative large amount of wear and tear after 360 kilometres of tough terrain trail running, mainly on the sides of the shoes. This may be a result of my use of the shoes in a very harsh ‘shoe’ environment versus INOV-8 balancing sturdiness with flexibility and light weight.

Summary

The INOV-8 Trailroc 285 is an surprisingly flexible trailrun shoe with a comfortable fit and good cushioning even during steep ascents / descents and with good grip on smaller stone trails. For me I will put it between the very flexible INOV-8 X-Talon 212 and the more stiffer INOV-8 Roclite 305.

However, when running through more rough and sharp rocky terrain I found that I was at the limits of the (stone) protection given by these shoes. Also the grip on muddy paths (due to the 4mm lug depth) and wet stones is limited. These are all features that are runner and terrain dependent.

The amount of wear and tear after 360 kilometres of demanding mountain trailrunning was substantial for INOV-8 shoes. Maybe it has to do with my running style but something to consider before purchase.

What are your experiences, please let me know!

 

Ready or not … here I come …

Pirineosfit International Trail Festival, 1-8 July, Jaca, Spain

Six days, six mountain marathons, 234 km, 15.000 meters height

grafica-web-1Ready or not … I do not really know? Joining a six day multistage Pirineosfit trailrun in the Spanish Pyrenees is a new step in my trailrunning experience. I am used to run every day, and did a few longer multiday trailruns, but never six days, and never in the high mountains … we will see 🙂

At least I am mentally, physically and materially prepared … at least I think I am!

Mentally: When you ask me: “Do you want to come to Spain and run for six days?”, it is like asking me: “Do you want a big pack of Ben & Jerry’s Ice-cream”. I am a bit of an Ice-cream-aholic so the answer will be: “Yes!!!”. And I think I will treat my self with a nice, big ice-cream after every mountain marathon next week … good for moral … keep calm and carry on as they say here in England.

Physically: We are now half way the year and I ran 3080km these last six months, i.e. almost 17km per day. I think that must be enough to complete this challenge. If not … I could not really have done more kilometres, maybe different training but I like the way I run … enjoy … no fixed plan … we will see. The six days are called ‘Endurance’ and that is what I enjoy to do. And if all goes peer-shape I can change to a half marathon a day. Still a challenge but I will not be part of the final results … does that matter … physically no, mentally (see above) yes.

Materially: My (trail)run closet is almost bursting so there must be enough gear to get me over the mountains! Six days to test all kind of goodies, that is what I like!

DSC_0001Shoes: I will use these six days to test the new INOV-8 Trailroc 285. I posted my first experiences already on Facebook but this will be a great test!

For assurance I also pack my favourite INOV-8 Trail Talon 275 and Roclite 305.

DSC_0006Clothing: The weather forecast looks … warm! … 24 – 30 degrees Celsius … that means I can surely test my new Compressport railrunning outfit. I have used before during the Sacred Forests World Championship trailrunning in Italy and really enjoyed the compression for both the calves and upper legs. Also the rubber buttons on the short helped during the steep ascends, creating grip of you hands when you push your self upwards. I am struggling a bit with the shirt which has the tendency to wiggle itself up my waist although I am wearing now a larger size. Ventilation is great and I think I will need it.

DSC_0005Trailvest: Pending a bit on the amount of mandatory gear and water refreshment along the route I will use the lightweight (140 grams only) Compressport Trailrunvest. But just to make sure I will also take my well worn INOV-8 Race Ultra 5 with me which has just a little bit more space for clothing, drinks and energy.

Trailpoles: I was lucky enough to get a pair of Black Diamond Trailpoles from the MudSweatTrail Store just in time for the the Sacred Forests Trail. As ‘low lander’ I am not used to run with poles but during the almost 3000 meter height gain within 55km of trail I was very happy to use them, after some ‘gundrill training’ with them the weeks before.

DSC_0004Energy: Maybe the most important part of all. Make sure I keep taking in enough energy and fluids during and after the trails. The six days are called ‘Endurance’ for a reason. It is not about going fast, but making sure you recover quickly enough to enjoy the next day as you did the previous one. I think I have reasonable experience in this subject. I use a mixture of products, mainly of TrisportPharma which for me works well, especially with respect to not have any stomach issues when pushing your body to the limits.

Ready or not?

As I wrote myself on the opening page of my weblog, Trailrunning … I just love it …, I think I should add … and enjoy it! I will keep you posted.

Een moment van reflectie

Even terugkijken om daarna weer vooruit te gaan.

Het regent in Ottawa de dag na de marathon. Het leek wel of de weergoden voor het Tamarack Ottawa Race Weekend even een grote glimlach toonden met heerlijk zonnig weer om daarna weer een beetje ‘grumpy’ weg te zakken tot ergens later in het jaar.

DSC_0798
Inlopen langs de Ottawa River en het Canadese Parlement

Mooi moment om terug te kijken op de afgelopen dagen. Hoe hebben de voorbereidingen uiteindelijk uitgepakt en wat kan er anders, beter of moet ik zeker blijven doen!

De specifieke marathonvoorbereiding was niet optimaal.

De focus lag de maanden voorafgaand toch meer op het trailrunnen met eind maart de lange Cretes de Spa en een maand later het tweedaagse MudSweatTrails Koning van Spanje Trail Weekend inclusief het NK Trailrunning. Voor deze trailruns trainde ik meer op duurvermogen dan op snelheid. Om eerlijk te zijn vind ik dat ook veel leuker. Met veel plezier ga ik zondagochtend vroeg op pad om 40km door de Engelse ‘Country side’ te rennen. Snelheidstraining doe ik met minder enthousiasme en pas ik in binnen mijn loopjes naar en van mijn werk. Ik doe dan met name de langere fartlek intervallen van bijvoorbeeld 3 of 4 blokken van 2km met een korte pauze. Relatief lang achtereen trainen in de hoge hartslagzone, toch ook met het oog om mijn duurvermogen te vergroten. Maar minder specifiek op snelheid via bijvoorbeeld series van 400 – 1000m o.i.d. dat zou ik wel moeten gaan doen voor meer ‘snelheidhardheid’.

Tussen Gulpen en Ottawa zaten uiteindelijk maar 4 weken. Met een week rust en een week opladen kon ik nog twee weken werken aan mijn marathontempohardheid, en dat bleek toch wel hard nodig! Van mijn 5km Parkrun tijden rond 18 – 19 minuten werd ik toch wel een beetje zenuwachtig want er werd wel door Defensie Militaire Sport dat ik rond de 2.40 zou lopen, dat is 3.48/km oftewel 19 minuten per 5km. Nu haalde ik wel een goed gevoel uit mijn Fleet Halve Marathon tijd van midden maart van 1.14.46 maar toch … het kostte gewoon moeite!

IMG-20170528-WA0006De korte overgang van de UK naar Canada met vijf uur tijdverschil pakte denk ik uiteindelijk goed uit. Mijn idee, dat ik al eerder heb beschreven in dit weblog, om in het Engelse dagritme te blijven gezien de vroege start van 0700 voelde goed.

Dat ik vlak voor de start nog in gesprek raakte met de importeur van ZiZU Optics was een moment dat blijkbaar zo hoorde te te zijn.

Hij lag 50m voorbij de start op de grond foto’s te maken van zijn zonnebrillen. Ik vroeg hem spontaan of hij misschien een bril had die ik kon dragen tijdens de wedstrijd? Hij keek mij in eerste instantie aan met een grijns van … maar vroeg daarna wel mijn loopdoel (2.40) en toen DSC_0815 (1)hij zag dat ik uit Nederland kwam kreeg ik een mooie oranje-witte zonnebril. Dat gaf een paar minuten voor de start wel een enorme positieve energie waardoor ik mede meteen goed mijn tempo kwam … soms zijn er dingen … die gebeuren gewoon!

De zonnebril zat trouwens erg lekker en ik denk dat dit de perfecte test is, niet uren uitzoeken maar een minuut voor de start opzetten en gaan! Ik merkte niets van de bril, maar met de zon die behoorlijk door kwam tijdens de marathon gaf de bril wel goede bescherming … test geslaagd!

Zoals al eerder tijdens het MWK in de Marathon van Turijn in 2016 bleek dat ik zeker voldoende inhoud heb voor de 42.195 km. Rond de 30km kon ik nog redelijk goed mijn tempo vasthouden en haalde heel wat atleten in. Wel was het jammer dat ik de tweede helft niet helemaal vlak kon lopen want met een 1/2 Marathon tijd van 1.19.25 had een tijd onder de 2.39 er net ingezeten. Terugkijkend denk ik dat twee factoren debet waren aan het lichte verval, mijn minder intensieve snelheidstraining voorafgaand en de opkomende warmte samen met wat meer vals plat. Dat de winnaar met een PR van 2.05 uiteindelijk 2.10 liep zegt toch ook wel iets over de ‘snelheid’ van het parcours en de dag.

Schoenenkeuze had ik op de race ochtend zelf gemaakt … de Brooks HYPERION. Zoals ik wel verwachtte voldeden ze prima. De smalle leest bevalt mij prima. Je moet er wel van houden en zeker eerst testen in de winkel maar het geeft mij een heel direct gevoel met de ondergrond en voldoende demping zonder dat ik het gevoel heb dat alle energie daarin verdwijnt. In tegendeel, zoals het hoort bij een wegracer, je gaat ‘automatisch’ sneller lopen met deze schoenen.

Vanuit de eerste dag van het Koning van Spanje Trailweekend had ik weer de wijze les (opnieuw) geleerd dat ik niet te veel en op tijd moet eten. Dat werkte nu goed met vier witte boterhammen, een banaan en wat jam vier uur voor de start. Daarna nam ik om het half uur vanaf twee uur voor de start een energy gel om de laatste energie op te toppen en dan de ‘gebruikelijke’ gel vlak voor het startschot.

DE VERADEMING tijdens de Marathon was de wijze waarop elke ‘ELITE loper’ een eigen plekje kreeg aangewezen voor zijn eigen drinken elke 5km.

IMG-20170527-WA0000
Iedereen zijn eigen plekje!

Dat werkte perfect en is een schoolvoorbeeld van hoe het simpel en goed georganiseerd kan worden. Gezien de voorspelde warmte had ik elke 5km een bidon sportdrank klaar staan met de mij vertrouwde TriSportPharma energy gels. Ik heb geen supergevoelig maag-darmsysteem maar toch wel eens last gehad van gels en / of vaste repen. Echter, sinds ik twee jaar geleden in contact kwam met Kurt Vancoppenolle tijdens een trailrun in België en hij mij wat gels als test mee gaf ben ik zijn producten blijven gebruiken. Er zit niets anders in dan je nodig hebt en door de verhouding van drie soorten suikers kan je tot 90 gram koolhydraten per uur verwerken t.o.v. de meer DSC_0808gangbare 60 gram vanuit andere gels. Geen garantie voor topprestaties maar mij bevalt het en het is mogelijk een optie voor anderen die gevoelig zijn voor gels en / of energieverlies.

Al met al was het een kort maar heftig marathon weekend aan de andere kant van de Atlantische Oceaan (bizar eigenlijk dat dit kan tegenwoordig) in een sfeervol en mooi en zonnig Ottawa.

DSC_0800

De organisatie was perfect met een mooi afsluitend diner in het Canadese War Museum waar de Poolse delegatie alle prijzen biDSC_0811nnen haalden: eerste drie mannen & vrouwen en teamklassement voor mannen en vrouwen. Het leek wel een WK Schaatsen met alleen maar een oranje podium!

Nu hebben de Polen nog een defensietopsportbeleid want de winnaar was bijvoorbeeld 9e bij de Olympische Spelen in Londen.

Ik ben echter ook erg blij met mijn resultaat, zowel persoonlijk als voor defensie waarbij ik met de 2.40.49 mooi binnen de 2/3 van de mannelijke militairen eindigde. Dat is het criterium voor de Nederlandse defensie die sport in de breedte wil promoten i.pv. via een topsportbeleid.

Nog even de getallen

Doorkomsten: 10km 37:22 – 1/2 MT 1:19:25 (verval 57 sec tov 10km tijd) – 30km 1:53:55 (verval 1.25 tov 1/2 MT tijd) – eindtijd 2:40:49 (verval 1.12 t.o.v. 30km) – 43e mannelijke militair van de 64 in totaal – 18 landen – snelste militair 2.13 / overall 2.10 – 67% in het militaire veld. 69e overall in totaal deelnemersveld van 5284 lopers.

IMG-20170528-WA0012

Straks naar huis en dan weer aan het werk …

EINDE

Wie de wegwedstrijdschoen past trekke hem aan!

Welke schoen past het beste bij welke wedstrijd?

Voor trailrunning heb je een hoop verschillende soorten schoenen.

Afhankelijk van de ondergrond, weer en lengte van de trail kan het veel uitmaken wat voor schoen je aan doet. Niets is zo vervelend als kilometers lang glibberen en glijden omdat de noppen te klein zijn, of continu stenen die in je voeten prikken omdat de zool te zacht is voor de stenen ondergrond.

Voor wegwedstrijden is de keuze wat gemakkelijker vind ik zelf.

Mijn favoriete wegracer moet licht zijn, strak om je voet zitten, soepel aanvoelen en ‘lekker rollen’. Afhankelijk van de afstand wil ik graag wat meer of minder vering en mogelijk een grotere heeldrop om verzuring in de kuiten meer tegen te gaan. Ik kan goed uit te voeten met een neutrale zool of eventueel een zool met een lichte anti-pronatie.

Maar welke wegracer trek ik straks aan tijdens

het MWK Marathon in Ottawa op zondag 28 mei?

DSC_0790
INOV Road X-treme 220                           BROOKS HYPERION                              ASICS GEL-DS Racer 10

Gebaseerd op mijn bovenstaande wensenlijst voor wegracers loop ik de laatste jaren al mijn wegwedstrijden op de ASICS GEL-DS Racer (eerder nummer 9, nu nummer 10, terwijl er nu ook al weer een nummer 11is!). De schoen voldoet aan al mijn voorwaarden en de teller voor nummer 10 staat dan ook al op: 600km (o.a. vier marathons en vier halve marathons). De schoen is nog in perfecte staat en ik denk dat ik zeker met gemak tot de 1000km door kan gaan. Je kan de nummer 10 nog wel krijgen op het internet als je interesse hebt en anders kan je er voor kiezen om 11 in de winkel passen (die volgens mij niet enorm verschillend zijn).

Gegevens:

ASICS GEL-DS Racer 10, per schoen: 181 gram maat US 9,5, heeldrop: 8mm.

Nu won ik laatst tijdens een halve marathon (op de ASICS!) een tegoedbon van BROOKS. Eigenlijk had ik helemaal geen band met dit merk maar door de tegoedbon toch gaan kijken op de website en de BROOKS wegracers gekocht genaamd Hyperion. De schoenen voldoen perfect aan mijn beschreven wensenlijst waarbij ik na enkele 5km wedstrijden met name gecharmeerd ben door de nog strakkere pasvorm om mijn voet (met name bij de tenen is de schoen duidelijk smaller dan de ASICS) en de zool heeft een meer afrollend gevoel (dat zie je ook wel als je naar de schoen kijkt). Grappig is dat beide schoenen op de gram nauwkeurig hetzelfde wegen! De Hyperion heeft daarnaast een iets grotere heeldrop van de ASICS, 10mm ipv 8mm. De Hyperion wordt ook nog steeds verkocht via internet en in de gespecialiseerde winkels. Waarschijnlijk zal een winkel de schoen wel moeten bestellen want wegracers hebben maar een kleine omloop en zijn vaak dus niet standaard in de winkel te bekijken.

Gegevens:

Brooks Hyperion, per schoen: 181 gram maat US 9,5, heeldrop: 10mm.

En dan mijn derde paar wegracers – een beetje fanaat, of malloot, afhankelijk van je perspectief, ben ik inderdaad wel – zijn de INOV-8 Road X-treme 220. Dit is een beetje vreemde eend in de bijt van mijn hardloopschoencollectie omdat de schoen v.w.b. gewicht duidelijker zwaarder is, 241 gram versus 181 gram (30% meer) maar tegelijkertijd minder vering geeft voor de op verharde weg en een heeldrop heeft van maar 3mm. Het is dus een soort van minimalistische ‘zero drop’ wegschoen. Om eerlijk te zijn is het een schoen die ik zo nu en dan aan doe als ik wat snelheidstraining doe waarbij ik weet dat de afstand niet al te lang is. Ik heb toch liever iets meer vering en een beetje meer heeldrop.

De X-treme 220 is uit het assortiment van INOV-8 wat misschien ook wel iets zegt over hoe deze beviel bij de meeste hardlopers, maar is nog wel via internet te verkijgen. INOV-8 is v.w.b. wegracers overgegaan op de RoadTalon series (waar ook een Trailrun serie van bestaat, die mij trouwens prima bevalt, de TrailTalon 275). De RoadTalon heeft ook een kleine heeldrop van 4mm maar v.w.b. vering wel meer via de Powerflow zool die ook te vinden is in de TrailTalon 275. De moeite van het proberen waard al is deze schoen nog weer wat zwaarder. Ik denk dat INOV-8 toch vooral uitstekende schoenen maakt voor op de trails!

Gegevens:

INOV-8 Road X-treme 220, per schoen: 241 gram maat US 9,5, heeldrop: 3mm.

Maar nu … welke schoen trek ik aan?

DSC_0791
Wie van de drie?

Waar ga ik nu op lopen straks in Ottawa om onder de twee uur te komen, haha! Dat niet denk ik, doelstelling is 2.40, dat is al een uitdaging genoeg! Ik denk dat het de BROOKS Hyperion worden om twee redenen. Allereerst bevalt het ‘afrollende’ gevoel van de zool mij wel en ten tweede geeft de heeldrop van 10mm net iets meer ontspanning op de overgang van mijn linkervoet richting de achillespees. Dat lichaamsdeel voelt momenteel een beetje stijf als ik begin met lopen. Niet ernstig maar wel irritant. Een extra stukje heeldrop helpt dan om de irritatie te verlichten.

Ik neem wel allebei de BROOKS en ASICS mee, kan ik altijd nog wisselen!

Mijn PR 45+ heb ik immers gelopen op de ASICS DS-RACER 10 vorig jaar in Turijn met 2.37.48.

Hardlopers bijgeloof … daar heb ik ook wel eens een beetje last van.

Ik zal het laten weten na 28 mei!

Ik hoor ook graag jouw ervaringen met de asfaltracers!