Sommige dingen veranderen gelukkig niet.

De Schoorlse Duinentrail 2017 was voor mij thuiskomen in een prachtig natuurgebied en een mooi testmoment voor mijn rechterknie, zou de blessure weg zijn?

22829250_10155812384744231_714610842086567630_o‘Nee, ik ga echt niet voor een podiumplaats’ …

… niet iedereen geloofde mijn voornemen om rustig aan te doen tijdens de MudSweatTrail Buff Duinentrail – maar toch was het ditmaal echt waar!

In 2016 werd ik hier tot mijn eigen verassing Nederlands Kampioen Trailrunning. Die overwinning luidde een seizoen voor mij in met vele mooie lopen zoals de Belgische Spa Trail, het Limburgse Koning van Spanje Trailweekend, het Italiaanse WK Trail, Canadese MWK Marathon, de Spaanse Pirineosfit Trailweek en de Welsh driedaagse Ring-of-Fire.

Maar ‘je wordt ouder papa’ … en dat geef ik nu toe, dus toen mijn rechterknie vertelde dat het even genoeg was werd rust het adagium … en de geleerde les … neem echt voldoende rust na zo’n intensieve periode.

Vandaar dat ik de Duinentrail 2017 heerlijk rustig heb gelopen, al kriebelde het zo nu en dan wel geef ik toe. Voordeel was dat ik optimaal kon genieten van de herfstkleuren die van de bomen spatten, slingeren over de bospaadjes op mijn vertrouwde INOV-8 X-talon 212’s (voor de derde maal mijn ideale schoenkeuze voor deze bos, strand & duin trail), lekker even de tijd nam bij de twee bevoorradingsposten, wat kon kletsen met medelopers, het hoofd leeg liet waaien – zoals een medeloper dat noemde – tijdens de ‘epische’ windkracht acht tegen, uit het Noorden, laverend over het smalle strookje strand (Iwan Kamminga jammer dat je er niet was maar dank voor de dijkbewaking), en een beetje kon mijmeren over vorig jaar als ik de punten passeerde waarbij ik langzamerhand begon te geloven in het winnen van het NK.

 

En dan finishen … wederom met een grote glimlach de duinhelling naar beneden onder de klanken van de doedelzakspeler … na de finish een heerlijk koel alcohol-vrij Erdinger biertje van Willem van ’t Veer … lekker bijpraten … sommige dingen veranderen niet …

… ook niet dat Zac Freudenberg wat ‘later’ startte, ergens nog verkeerd liep en uiteindelijk enorm knap tweede werd. Dat lopers wederom de afslag misten op het heideveldje – ondanks het pijltje. Vorig jaar leverde dat mij, achteraf gezien de NK-titel op.

Logo_1Dit alles bij elkaar maakt de Duinentrail uniek. Als ‘oudere trailrunner’ wil ik er dan ook voor pleiten om niets aan de Duinentrail te veranderen … behalve dan dat ik hoop in 2018 (weer op 28 oktober las ik) weer voor een podiumplaats te kunnen strijden – de rechterknie kan het in ieder geval weer aan!

 

Statistiekje

  • 35km in 3.18 uur met 670 m+, 27 overall over de finish.
  • Dat ging in 2016 toch wel wat harder in 2.36.

Auteur: Dutch Trailrunner

Trailrunner uit de lage landen van Nederland. Trailrunner from the ‘literary’ the lowlands of Europe, i.e. the Netherlands.

Just send me an e-mail, always happy to help!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s