Sommige dingen veranderen gelukkig niet.

De Schoorlse Duinentrail 2017 was voor mij thuiskomen in een prachtig natuurgebied en een mooi testmoment voor mijn rechterknie, zou de blessure weg zijn?

22829250_10155812384744231_714610842086567630_o‘Nee, ik ga echt niet voor een podiumplaats’ …

… niet iedereen geloofde mijn voornemen om rustig aan te doen tijdens de MudSweatTrail Buff Duinentrail – maar toch was het ditmaal echt waar!

In 2016 werd ik hier tot mijn eigen verassing Nederlands Kampioen Trailrunning. Die overwinning luidde een seizoen voor mij in met vele mooie lopen zoals de Belgische Spa Trail, het Limburgse Koning van Spanje Trailweekend, het Italiaanse WK Trail, Canadese MWK Marathon, de Spaanse Pirineosfit Trailweek en de Welsh driedaagse Ring-of-Fire.

Maar ‘je wordt ouder papa’ … en dat geef ik nu toe, dus toen mijn rechterknie vertelde dat het even genoeg was werd rust het adagium … en de geleerde les … neem echt voldoende rust na zo’n intensieve periode.

Vandaar dat ik de Duinentrail 2017 heerlijk rustig heb gelopen, al kriebelde het zo nu en dan wel geef ik toe. Voordeel was dat ik optimaal kon genieten van de herfstkleuren die van de bomen spatten, slingeren over de bospaadjes op mijn vertrouwde INOV-8 X-talon 212’s (voor de derde maal mijn ideale schoenkeuze voor deze bos, strand & duin trail), lekker even de tijd nam bij de twee bevoorradingsposten, wat kon kletsen met medelopers, het hoofd leeg liet waaien – zoals een medeloper dat noemde – tijdens de ‘epische’ windkracht acht tegen, uit het Noorden, laverend over het smalle strookje strand (Iwan Kamminga jammer dat je er niet was maar dank voor de dijkbewaking), en een beetje kon mijmeren over vorig jaar als ik de punten passeerde waarbij ik langzamerhand begon te geloven in het winnen van het NK.

 

En dan finishen … wederom met een grote glimlach de duinhelling naar beneden onder de klanken van de doedelzakspeler … na de finish een heerlijk koel alcohol-vrij Erdinger biertje van Willem van ’t Veer … lekker bijpraten … sommige dingen veranderen niet …

… ook niet dat Zac Freudenberg wat ‘later’ startte, ergens nog verkeerd liep en uiteindelijk enorm knap tweede werd. Dat lopers wederom de afslag misten op het heideveldje – ondanks het pijltje. Vorig jaar leverde dat mij, achteraf gezien de NK-titel op.

Logo_1Dit alles bij elkaar maakt de Duinentrail uniek. Als ‘oudere trailrunner’ wil ik er dan ook voor pleiten om niets aan de Duinentrail te veranderen … behalve dan dat ik hoop in 2018 (weer op 28 oktober las ik) weer voor een podiumplaats te kunnen strijden – de rechterknie kan het in ieder geval weer aan!

 

Statistiekje

  • 35km in 3.18 uur met 670 m+, 27 overall over de finish.
  • Dat ging in 2016 toch wel wat harder in 2.36.

Wijn en bier geven trailrunplezier

Met MudSweatTrails naar het Ahrtal in de Duitse Eiffel voor een Trailrun-klauter-klim tour.

Oktober Bier und Wein Fest in de dorpjes van het Ahrtal in de Duits Eiffel …

Ideaal moment voor een Trailtour zou je zeggen.

DSC_0017Na een dag rondrennen / klimmen / klauteren over de berggraten rond het dorp Altenahr kan ik dat alleen maar beamen.

Wat een herfstpracht, de bruine tinten spatten van de bomen en zelfs de wijnvelden tonen een magnifiek herfstkleurenpallet. Vanaf de, soms best wel steile, berggraten, uitkijkrotsen en de Burg Are kasteelruïne van Altenahr geniet ik van de mooie uitzichten. Dat alle seizoenen in deze dag voorbijkomen draagt eigenlijk alleen maar bij aan de sfeer en het heerlijke frisse herfstgevoel als je door de ritselende bladeren naar beneden rent vanaf de Steinenbergerhaus. Daar hebben we dan net met de groep, dampend en ‘stinkend’ van de trailkilometers door de regen, genoten van thee, koffie en als je trek had enorme punten gebak (genoeg voor zeker twee personen). De ‘stamgasten’ zaten al aan de pullen bier en Sweinen Haxe of zuurkool met worst, dat was voor mij nog even te veel om 1 uur ’s middags – en pas op de helft van de Trailtour.

Zo’n 40 enthousiaste trailrunners in alle soorten, maten en gekte rennen in verschillende snelheidsgroepjes hier deze zondag rond onder de bezielende leiding van MudSweatTrails. Ik had tijdens de Koning van Spanje eind april – dat lijkt al weer een eeuwigheid geleden – een uitnodiging gekregen van Marc Weening voor deze Trailtour. En alsof het zo moest zijn paste deze zondag in ons gezinsplan om de eerste week van de herfstvakantie van de kinderen vanuit onze tijdelijke woonplaats in Engeland op bezoek te gaan in Nederland. Vanuit Eindhoven is het maar twee uur rijden met de auto naar deze verborgen schoonheid, slechts 10 minuten van de Duitse snelweg 61 die menig Nederlander kent van de route naar de Alpen.

Ik had nog nooit meegedaan met een georganiseerde Trailtour maar het beviel prima. Lekker lopen, kletsen, elkaar een beetje opjagen, lachen en ook uitdagend met meerdere klimmetjes over relatief smalle berggraten. Doordat de groep is opgesplitst in verschillende snelheden komt iedereen aan zijn trekken zonder over ‘de grens’ heen te gaan. Aan het einde van de dag met de hele groep napraten en dampen met een ‘eenvoudige doch voedzame’ Duitse maaltijd. De Erdinger alcholvrije Wiessbier was voor mij een smaakvolle ontdekking – de moderne (trail)variant van het Oktoberfest denk ik dan maar – , paste prima bij de Zigeunerschnitzel en zorgt dat ik nog naar huis mag rijden.

FB_IMG_1508699986849

Na een extra rondje richting de kasteelruïne hadden we 26km afgelegd, met 1400 hoogtemeters in 5,5 uren, en … mijn rechterknie deed het nog steeds!

Dat was namelijk best wel spannend, zou de blessure over zijn na drie weken rust? Het lijkt er wel op en daar ben ik enorm blij mee. Mijn les hieruit: neem na een intensief seizoen dat eindigt met een driedaagse trailrun inclusief mijn eerste 100+km goed rust. Kleine ‘pijntjes’ zeggen dan eigenlijk ‘stop even’, doen dus ‘Meneer Klein’ – gaan we doen volgende keer.

En het Ahrtal, daar ga ik zeker nog een keer naar toe.

Er is een uitgezette route, de AhrSteig, van 110km en rond de 3500 hoogtemeters door dit

‘Rode wijn paradijs’ in de Reinland-Pfalz.

Lijkt mij erg mooi om deze route in de maand oktober in twee dagen al trailrunnend te doen met op zaterdagavond dan lekker genieten van de wijn- en bierfeesten. Wie heeft zin om mee te gaan? We kunnen zelf gaan of misschien een goed idee voor een volgende trailtour van MudSweatTrails?

Ahrsteig