Een moment van reflectie

Even terugkijken om daarna weer vooruit te gaan.

Het regent in Ottawa de dag na de marathon. Het leek wel of de weergoden voor het Tamarack Ottawa Race Weekend even een grote glimlach toonden met heerlijk zonnig weer om daarna weer een beetje ‘grumpy’ weg te zakken tot ergens later in het jaar.

DSC_0798
Inlopen langs de Ottawa River en het Canadese Parlement

Mooi moment om terug te kijken op de afgelopen dagen. Hoe hebben de voorbereidingen uiteindelijk uitgepakt en wat kan er anders, beter of moet ik zeker blijven doen!

De specifieke marathonvoorbereiding was niet optimaal.

De focus lag de maanden voorafgaand toch meer op het trailrunnen met eind maart de lange Cretes de Spa en een maand later het tweedaagse MudSweatTrails Koning van Spanje Trail Weekend inclusief het NK Trailrunning. Voor deze trailruns trainde ik meer op duurvermogen dan op snelheid. Om eerlijk te zijn vind ik dat ook veel leuker. Met veel plezier ga ik zondagochtend vroeg op pad om 40km door de Engelse ‘Country side’ te rennen. Snelheidstraining doe ik met minder enthousiasme en pas ik in binnen mijn loopjes naar en van mijn werk. Ik doe dan met name de langere fartlek intervallen van bijvoorbeeld 3 of 4 blokken van 2km met een korte pauze. Relatief lang achtereen trainen in de hoge hartslagzone, toch ook met het oog om mijn duurvermogen te vergroten. Maar minder specifiek op snelheid via bijvoorbeeld series van 400 – 1000m o.i.d. dat zou ik wel moeten gaan doen voor meer ‘snelheidhardheid’.

Tussen Gulpen en Ottawa zaten uiteindelijk maar 4 weken. Met een week rust en een week opladen kon ik nog twee weken werken aan mijn marathontempohardheid, en dat bleek toch wel hard nodig! Van mijn 5km Parkrun tijden rond 18 – 19 minuten werd ik toch wel een beetje zenuwachtig want er werd wel door Defensie Militaire Sport dat ik rond de 2.40 zou lopen, dat is 3.48/km oftewel 19 minuten per 5km. Nu haalde ik wel een goed gevoel uit mijn Fleet Halve Marathon tijd van midden maart van 1.14.46 maar toch … het kostte gewoon moeite!

IMG-20170528-WA0006De korte overgang van de UK naar Canada met vijf uur tijdverschil pakte denk ik uiteindelijk goed uit. Mijn idee, dat ik al eerder heb beschreven in dit weblog, om in het Engelse dagritme te blijven gezien de vroege start van 0700 voelde goed.

Dat ik vlak voor de start nog in gesprek raakte met de importeur van ZiZU Optics was een moment dat blijkbaar zo hoorde te te zijn.

Hij lag 50m voorbij de start op de grond foto’s te maken van zijn zonnebrillen. Ik vroeg hem spontaan of hij misschien een bril had die ik kon dragen tijdens de wedstrijd? Hij keek mij in eerste instantie aan met een grijns van … maar vroeg daarna wel mijn loopdoel (2.40) en toen DSC_0815 (1)hij zag dat ik uit Nederland kwam kreeg ik een mooie oranje-witte zonnebril. Dat gaf een paar minuten voor de start wel een enorme positieve energie waardoor ik mede meteen goed mijn tempo kwam … soms zijn er dingen … die gebeuren gewoon!

De zonnebril zat trouwens erg lekker en ik denk dat dit de perfecte test is, niet uren uitzoeken maar een minuut voor de start opzetten en gaan! Ik merkte niets van de bril, maar met de zon die behoorlijk door kwam tijdens de marathon gaf de bril wel goede bescherming … test geslaagd!

Zoals al eerder tijdens het MWK in de Marathon van Turijn in 2016 bleek dat ik zeker voldoende inhoud heb voor de 42.195 km. Rond de 30km kon ik nog redelijk goed mijn tempo vasthouden en haalde heel wat atleten in. Wel was het jammer dat ik de tweede helft niet helemaal vlak kon lopen want met een 1/2 Marathon tijd van 1.19.25 had een tijd onder de 2.39 er net ingezeten. Terugkijkend denk ik dat twee factoren debet waren aan het lichte verval, mijn minder intensieve snelheidstraining voorafgaand en de opkomende warmte samen met wat meer vals plat. Dat de winnaar met een PR van 2.05 uiteindelijk 2.10 liep zegt toch ook wel iets over de ‘snelheid’ van het parcours en de dag.

Schoenenkeuze had ik op de race ochtend zelf gemaakt … de Brooks HYPERION. Zoals ik wel verwachtte voldeden ze prima. De smalle leest bevalt mij prima. Je moet er wel van houden en zeker eerst testen in de winkel maar het geeft mij een heel direct gevoel met de ondergrond en voldoende demping zonder dat ik het gevoel heb dat alle energie daarin verdwijnt. In tegendeel, zoals het hoort bij een wegracer, je gaat ‘automatisch’ sneller lopen met deze schoenen.

Vanuit de eerste dag van het Koning van Spanje Trailweekend had ik weer de wijze les (opnieuw) geleerd dat ik niet te veel en op tijd moet eten. Dat werkte nu goed met vier witte boterhammen, een banaan en wat jam vier uur voor de start. Daarna nam ik om het half uur vanaf twee uur voor de start een energy gel om de laatste energie op te toppen en dan de ‘gebruikelijke’ gel vlak voor het startschot.

DE VERADEMING tijdens de Marathon was de wijze waarop elke ‘ELITE loper’ een eigen plekje kreeg aangewezen voor zijn eigen drinken elke 5km.

IMG-20170527-WA0000
Iedereen zijn eigen plekje!

Dat werkte perfect en is een schoolvoorbeeld van hoe het simpel en goed georganiseerd kan worden. Gezien de voorspelde warmte had ik elke 5km een bidon sportdrank klaar staan met de mij vertrouwde TriSportPharma energy gels. Ik heb geen supergevoelig maag-darmsysteem maar toch wel eens last gehad van gels en / of vaste repen. Echter, sinds ik twee jaar geleden in contact kwam met Kurt Vancoppenolle tijdens een trailrun in België en hij mij wat gels als test mee gaf ben ik zijn producten blijven gebruiken. Er zit niets anders in dan je nodig hebt en door de verhouding van drie soorten suikers kan je tot 90 gram koolhydraten per uur verwerken t.o.v. de meer DSC_0808gangbare 60 gram vanuit andere gels. Geen garantie voor topprestaties maar mij bevalt het en het is mogelijk een optie voor anderen die gevoelig zijn voor gels en / of energieverlies.

Al met al was het een kort maar heftig marathon weekend aan de andere kant van de Atlantische Oceaan (bizar eigenlijk dat dit kan tegenwoordig) in een sfeervol en mooi en zonnig Ottawa.

DSC_0800

De organisatie was perfect met een mooi afsluitend diner in het Canadese War Museum waar de Poolse delegatie alle prijzen biDSC_0811nnen haalden: eerste drie mannen & vrouwen en teamklassement voor mannen en vrouwen. Het leek wel een WK Schaatsen met alleen maar een oranje podium!

Nu hebben de Polen nog een defensietopsportbeleid want de winnaar was bijvoorbeeld 9e bij de Olympische Spelen in Londen.

Ik ben echter ook erg blij met mijn resultaat, zowel persoonlijk als voor defensie waarbij ik met de 2.40.49 mooi binnen de 2/3 van de mannelijke militairen eindigde. Dat is het criterium voor de Nederlandse defensie die sport in de breedte wil promoten i.pv. via een topsportbeleid.

Nog even de getallen

Doorkomsten: 10km 37:22 – 1/2 MT 1:19:25 (verval 57 sec tov 10km tijd) – 30km 1:53:55 (verval 1.25 tov 1/2 MT tijd) – eindtijd 2:40:49 (verval 1.12 t.o.v. 30km) – 43e mannelijke militair van de 64 in totaal – 18 landen – snelste militair 2.13 / overall 2.10 – 67% in het militaire veld. 69e overall in totaal deelnemersveld van 5284 lopers.

IMG-20170528-WA0012

Straks naar huis en dan weer aan het werk …

EINDE

Slapen of niet?

Hoe ga je om met vijf uur tijdverschil vlak voor de marathon?

Heathrow Terminal 2, het gaat beginnen, de reis naar Ottawa, Canada. Over twee dagen sta ik aan de start van de marathon tijdens het Tamarack Ottawa Race Weekend, meer specifiek, aan het Militair Wereldkampioenschap marathon dat dit jaar door Canada wordt georganiseerd in samenwerking met de civiele marathon.

Nu is het vrijdagmiddag in Engeland, ik vertrek straks om 1545, dan is het in Ottawa 1045, vijf uur eerder.

De start van de marathon is om 0700 ’s ochtends, dat is erg vroeg maar gezien de weersverwachting – half bewolkt 9 – 24 graden Celsius, wind uit het zuiden 3Bf – niet slecht want dit betekent lekker lopen in de frisse ochtendlucht voordat de hitte doorbreekt.

 

Een start om 0700 betekent voor mijn voorbereidingen dat ik rond 0300 zal opstaan voor drie witte bolletjes met jam, fles sportdrank en een kop koffie. Vanaf 0400 wil ik dan weinig meer drinken en in de aanloop naar 0700 alleen 1 of 2 energy gels innemen of een licht verteerbare sportreep.

Maar 0300 is midden in de nacht!!!!

Maar 0300 kan opeens 0800 worden als ik ‘gewoon’ blijf leven in het Engelse tijdritme. Dan start ik voor mijn bioritme niet om 0700 maar heerlijk in de middag om 1200. Dat lijkt mij wel een goed plan. Het betekent tijdens de vlucht tegen het einde een beetje slapen en in Canada op vrijdag en zaterdag vroeg naar bed.

DSC_0792

Ander voordeel van starten om 0700 anders dan de temperatuur is dat ik hopelijk om 0940 al weer klaar ben.

In Engeland is het 1440,

dat is na 1200 en dus …

mogen we wel een biertje nemen op de goede afloop!

Wie de wegwedstrijdschoen past trekke hem aan!

Welke schoen past het beste bij welke wedstrijd?

Voor trailrunning heb je een hoop verschillende soorten schoenen.

Afhankelijk van de ondergrond, weer en lengte van de trail kan het veel uitmaken wat voor schoen je aan doet. Niets is zo vervelend als kilometers lang glibberen en glijden omdat de noppen te klein zijn, of continu stenen die in je voeten prikken omdat de zool te zacht is voor de stenen ondergrond.

Voor wegwedstrijden is de keuze wat gemakkelijker vind ik zelf.

Mijn favoriete wegracer moet licht zijn, strak om je voet zitten, soepel aanvoelen en ‘lekker rollen’. Afhankelijk van de afstand wil ik graag wat meer of minder vering en mogelijk een grotere heeldrop om verzuring in de kuiten meer tegen te gaan. Ik kan goed uit te voeten met een neutrale zool of eventueel een zool met een lichte anti-pronatie.

Maar welke wegracer trek ik straks aan tijdens

het MWK Marathon in Ottawa op zondag 28 mei?

DSC_0790
INOV Road X-treme 220                           BROOKS HYPERION                              ASICS GEL-DS Racer 10

Gebaseerd op mijn bovenstaande wensenlijst voor wegracers loop ik de laatste jaren al mijn wegwedstrijden op de ASICS GEL-DS Racer (eerder nummer 9, nu nummer 10, terwijl er nu ook al weer een nummer 11is!). De schoen voldoet aan al mijn voorwaarden en de teller voor nummer 10 staat dan ook al op: 600km (o.a. vier marathons en vier halve marathons). De schoen is nog in perfecte staat en ik denk dat ik zeker met gemak tot de 1000km door kan gaan. Je kan de nummer 10 nog wel krijgen op het internet als je interesse hebt en anders kan je er voor kiezen om 11 in de winkel passen (die volgens mij niet enorm verschillend zijn).

Gegevens:

ASICS GEL-DS Racer 10, per schoen: 181 gram maat US 9,5, heeldrop: 8mm.

Nu won ik laatst tijdens een halve marathon (op de ASICS!) een tegoedbon van BROOKS. Eigenlijk had ik helemaal geen band met dit merk maar door de tegoedbon toch gaan kijken op de website en de BROOKS wegracers gekocht genaamd Hyperion. De schoenen voldoen perfect aan mijn beschreven wensenlijst waarbij ik na enkele 5km wedstrijden met name gecharmeerd ben door de nog strakkere pasvorm om mijn voet (met name bij de tenen is de schoen duidelijk smaller dan de ASICS) en de zool heeft een meer afrollend gevoel (dat zie je ook wel als je naar de schoen kijkt). Grappig is dat beide schoenen op de gram nauwkeurig hetzelfde wegen! De Hyperion heeft daarnaast een iets grotere heeldrop van de ASICS, 10mm ipv 8mm. De Hyperion wordt ook nog steeds verkocht via internet en in de gespecialiseerde winkels. Waarschijnlijk zal een winkel de schoen wel moeten bestellen want wegracers hebben maar een kleine omloop en zijn vaak dus niet standaard in de winkel te bekijken.

Gegevens:

Brooks Hyperion, per schoen: 181 gram maat US 9,5, heeldrop: 10mm.

En dan mijn derde paar wegracers – een beetje fanaat, of malloot, afhankelijk van je perspectief, ben ik inderdaad wel – zijn de INOV-8 Road X-treme 220. Dit is een beetje vreemde eend in de bijt van mijn hardloopschoencollectie omdat de schoen v.w.b. gewicht duidelijker zwaarder is, 241 gram versus 181 gram (30% meer) maar tegelijkertijd minder vering geeft voor de op verharde weg en een heeldrop heeft van maar 3mm. Het is dus een soort van minimalistische ‘zero drop’ wegschoen. Om eerlijk te zijn is het een schoen die ik zo nu en dan aan doe als ik wat snelheidstraining doe waarbij ik weet dat de afstand niet al te lang is. Ik heb toch liever iets meer vering en een beetje meer heeldrop.

De X-treme 220 is uit het assortiment van INOV-8 wat misschien ook wel iets zegt over hoe deze beviel bij de meeste hardlopers, maar is nog wel via internet te verkijgen. INOV-8 is v.w.b. wegracers overgegaan op de RoadTalon series (waar ook een Trailrun serie van bestaat, die mij trouwens prima bevalt, de TrailTalon 275). De RoadTalon heeft ook een kleine heeldrop van 4mm maar v.w.b. vering wel meer via de Powerflow zool die ook te vinden is in de TrailTalon 275. De moeite van het proberen waard al is deze schoen nog weer wat zwaarder. Ik denk dat INOV-8 toch vooral uitstekende schoenen maakt voor op de trails!

Gegevens:

INOV-8 Road X-treme 220, per schoen: 241 gram maat US 9,5, heeldrop: 3mm.

Maar nu … welke schoen trek ik aan?

DSC_0791
Wie van de drie?

Waar ga ik nu op lopen straks in Ottawa om onder de twee uur te komen, haha! Dat niet denk ik, doelstelling is 2.40, dat is al een uitdaging genoeg! Ik denk dat het de BROOKS Hyperion worden om twee redenen. Allereerst bevalt het ‘afrollende’ gevoel van de zool mij wel en ten tweede geeft de heeldrop van 10mm net iets meer ontspanning op de overgang van mijn linkervoet richting de achillespees. Dat lichaamsdeel voelt momenteel een beetje stijf als ik begin met lopen. Niet ernstig maar wel irritant. Een extra stukje heeldrop helpt dan om de irritatie te verlichten.

Ik neem wel allebei de BROOKS en ASICS mee, kan ik altijd nog wisselen!

Mijn PR 45+ heb ik immers gelopen op de ASICS DS-RACER 10 vorig jaar in Turijn met 2.37.48.

Hardlopers bijgeloof … daar heb ik ook wel eens een beetje last van.

Ik zal het laten weten na 28 mei!

Ik hoor ook graag jouw ervaringen met de asfaltracers!

 

Opbouwen door afbouwen?

Hoe bereid ik mij voor op een wegmarathon.

Dit weekend was voor mij de overgang van opbouwen naar de Tamarack Ottawa Marathon volgende week zondag 28 mei door langzamerhand de kilometers te gaan afbouwen.

Dat blijft toch altijd een moeilijke overgang voor mij want het dagelijks hardlopen zit zo in mijn systeem gebakken dat ‘opeens’ minder te gaan lopen vreemd en ‘niet lekker’ aanvoelt. In de loop van de jaren ben ik wel minder rigoureus gaan afbouwen in de laatste week voor een (halve) marathon of langere trailrun. Ik merkte dat dit mijn prestatie niet beïnvloedde, zover als je dat natuurlijk kan evalueren. Want misschien had ik bij nog meer gas terugnemen toch beter gelopen? Misschien wel maar ik doe hardlopen toch vooral voor mijn plezier. En dat plezier bestaat uit, als het even kan, elke dag lekker een stuk lopen. Ik maak de afstanden dan wel korter in deze laatste week maar zal toch nog wel dagelijks gaan lopen. Bijvoorbeeld 10km rustig aan met de laatste 1 – 2 kilometers op marathontempo, afbouwend naar vrijdag en zaterdag misschien 20 – 30 minuten lekker loslopen en een beetje snelheid.

Opbouwen is niet alleen afbouwen van kilometers maar ook opbouwen van koolhydraten, zonder dat je je lichaamsgewicht opbouwt!

Dat is waar ik de laatste jaren wel meer op let in zo’n laatste week. Niet te veel eten en richting de laatste dagen lekkere en licht te verteren koolhydraatrijke maaltijden. De dag voor de wedstrijd ‘stapel’ ik dan verder via over de dag verspreid enkele bidons met koolhydraat sportdrank te drinken van VITAGRO (dat doe ik al meerdere jaren, bevalt goed en is als een soort ‘eerst de linkerveter strikken’ bijgeloof geworden denk ik). Tijdens de wedstrijd zelf vertrouw ik tegenwoordig volledig op  TriSportPharma sportvoeding. De Energygels bevatten niets anders dan wat je nodig hebt en de suikers zijn dusdanig in verhouding dat je meer dan gewoonlijk aan koolhydraten (en dus energie!) per uur kan opnemen, 90 ipv 60 gram. Het bevalt mij goed. Allerbelangrijkste is dat ik geen last van mijn darmen krijg ondanks dat ik mij zelf, zeker tijdens de marathon, tot het uiterste dwing te gaan, en geen hongerklap. In ieder geval tot nu toe … afkloppen op een mooi stukje hout!

Ik ga nog eens nadenken wat ik mee neem in het vliegtuig richting Canada want dat is toch zo’n tien uur vliegen en de maaltijden zijn niet altijd even goed. Ik denk dat ik mij opgeef voor de vegetarische variant en crackers en dergelijke mee neem.

Hebben jullie misschien goede of minder goede ervaringen met eten in een vliegtuig twee dagen voor een marathon? Ik hoor het graag!

Ottawa here I come!

Mijn deelname aan de Marathon van Ottawa als lid van de Nederlandse Defensie Lange afstand hardloop equipe.

Nog een weekje en dan start ik op zondag 28 mei in de Ottawa marathon tijdens het Tamarack Ottawa Race Weekend.

Maar stop eens even! Je was toch een trailrunner? En dan ga je 42,195 km op de verharde weg lopen?

Ja, dat is correct. Ik vind trailrunning heerlijk maar ik ben ook lid van de Nederlandse Defensie lange afstand hardloop equipe. En als kers op de hardlooptaart en als bonus bij het werk van defensie mag ik met de equipe mee doen aan het Militair Wereld Kampioenschap Marathon. Elk jaar organiseert een ander land dit evenement, meestal samen met een civiele marathon. Een zogenaamde ‘win – win’ want de civiele marathon krijgt een 100+ snelle lopers extra (de militaire winnaar loopt meestal ergens rond de 2.10-2.15) en het organiserende land kan gebruik maken van de logistiek van de civiele marathon die meestal prima op orde is.

De Nederlandse defensie kent geen ‘topsportbeleid’ meer waarbij semi-professionele atleten werken en sporten bij defensie. Andere landen hebben dat nog wel, o.a. voor de marathon, en vandaar dat er lopers mee doen die 2.10 lopen en lopers die 3.00 als PR hebben.

De promotie van sport binnen de Nederlandse defensie is in de breedte en als je zelf de nodige tijd investeert mag je mee doen met verschillende internationale evenementen, mooie kers toch! Voor de marathon geldt een kwalificatietijd van 2.40 voor heren. Daar voldoe ik tot nu toe aan, dus ik mag mee! Niet voor de eerste keer trouwens. Ik had het geluk dat ik al eerder mee mocht naar Turijn (2016), Zuid  Korea (2015) en Suriname (2013).

Mooi moment dacht ik om dit blog mee te beginnen.

SCOTIA BANK OTTAWA MARATHON 28 MAY 2017